وقتی اولین
بلاگم یک ساله شد، آن زمانها که فقط پرشین بلاگ بود، در آخرین پست از یادگیری از
بلاگها نوشتم و از
طعم شادی نوشتن. دلم می خواست
عضوی از یک جمع باشم ولی آن زمان این
اتفاق نیفتاد. از بلاگهایی که آن
زمان لینک کردم فقط یکی همچنان می نویسد و خوب بقیه دیگر
حضوری ندارند. (حالا حتما بچه های نوشی مدرسه می روند. )
الان عضو یک جمع
هستم. گروه انارستان و این عالی است. یکی از همان آرزوهایی است که
براورده شده. البته دوستانی دیگر آن سوی وبلاگستان هم پیدا کردم که
کاملا به زمینه تحصیلی ام مربوط می شود و آنها مرا به نام حقیقی ام می
شناسند. از بابت آشنایی با آنها خوشحالم. فرصت آشنایی با آنها خارج از فضای مجازی برای من بسیار بعید بود. می توانم
بگویم حتی بیشتر از
درسهای دانشکده از آنها یاد
گرفته ام. تجربه دوم بلاگستان تجربه خوبی بود.
اینجا ادویه خانه است. طعم زندگی اما جای دیگر است.
سلامت باشید
خداحافظ
